Mücadeleyi bu tür meydan okumalara indirgemek, işçi sınıfı ve halkın siyasete müdahalesini seçimden seçime oy vermeye indirgiyor. Böylece seçime katılan liderlerin “hodri meydan” polemiği etrafında oluşturulan dalgalar üstünden seçime doğru sürüklenilmesi Erdoğan ve partisi için bulunmaz bir nimet, “Allah’ın lütfu” kıvamında bir yaklaşımdır.
Bu tarz politikanın aşılmasının panzehri ise işçilerin, emekçilerin her kesimden halkın talepleri etrafında birleşerek grevler, direnişler, genel grevlerle sokak ve kent meydanlarını doldurmasıdır.
Kısacası hiçbir somut sonucu olmayan “hodri meydan” çağrılarının fanatik taraftarları motive etmeyi aşan bir yararı olmadığı gibi gerçek bir halk mücadelesinin önüne barikat oluşturduğunu görmeliyiz.
Bu yüzden de önümüzdeki dönem, emek ve demokrasi güçlerinin halk yığınlarının talepleri etrafında meydanlara çıkmasının, meydanların emekçilerin taleplerinin yükseldiği alanlara dönüştürülmesinin belirleyici olacağı bir dönem olmak durumundadır.
Bu da ancak emek ve demokrasi güçlerinin üstlerine düşeni yapmasıyla olanaklı olacaktır.
Şimdiye kadar yaşananlar da bunu göstermektedir.
