Ülkemiz maalesef yapısal bir çöküş yaşıyor. Kalitenin ve iyinin değerini kaybettiği bir anlayış içerisindeyiz. Bilimin değeri düştükçe ihracatımızın değeri de düşüyor. Aklın değeri azaldıkça kazancımızın alım gücü de geriliyor.
Bu işin sonu açık ve net belli. Hızla Arjantin yolundayız… (Arjantin bir dönemler dünyanın en zengin 7. ülkesiydi, şimdilerde 27. sıraya kadar düştü) Yapısal çöküşün bizi getireceği yer belli. Bunun ağır faturasını asıl evlatlarımız ödeyecek… Ekonomik krizler anlık çok acı verir ama çaresi de kısa sürede bulunur. Oysa yapısal çöküşler toplumsal çöküşü ifade eder ve kuşaklar boyu fatura ödenir.
Bugün Türkiye bir yapısal çöküş içerisinde ama hayal satılan bir seçimi de yaşıyor. Hayallere mi inanacağız yoksa gerçeklere mi bakacağız. İşte beka sorunumuz tam da burasıdır. Yozlaşmayı, yapısal çöküşü durduracak mıyız yoksa siyasi hevesimiz uğruna ülkemizin geleceğini karartarak evlatlarımızı heba mı edeceğiz.
Çocuklarımızın gözüne bakarak buna karar verebiliriz. Gerisi sadece boş bir hayal…
