Kamuoyunda hiç tartışılmayan bir kanun teklifi Meclis’e sunuldu. Adı uzun, artık “çerçeve yasa” deniliyor. Adalet Komisyonu Başkanı, 5 Ağustos 2026 tarihli Komisyon toplantısını açış konuşmasında; Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun Teklifi’nin en kritik kanun tekliflerinden biri olduğunu, bu teklifi ele alırken tarihî bir sorumluluğu yerine getirdiklerini söylemişti.
Tarihi sorumluluk kabul edilen kanun teklifi “bilgi edinme hakkı” yokmuş gibi incelendi.
10 Ağustos 2026 günü Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun Teklifi TBMM Genel Kurulu’na geldi ve kabul edildi. Meclis tatile girdi.
Bu teklifin milletvekilleri tarafından madde “içerikleri” bilinmeden ve görülmeden sadece imzalandığına dair açıklamalar reddedilmemiştir. Kimin tarafından hazırlandığı bilinmiyor. Son anda “basın toplantısı” yoluyla kamuoyuna açıklanmıştır. Son anda açıklanan ama büyük bir hızla Meclis Başkanlığı’na verilen “kanun teklifi” içeriği Komisyon’da öğrenildi.
En temel sorunlarımızdan biri olan “bilgi edinme hakkı” ihlali çerçeve yasa ile yaşandı.
Neler olup bittiğini bilmek… Bilgiye ulaşabilmek, bilgi sahibi olmak demokrasinin temel ilkesidir. Kısaca bilgi edinme ve gerçekleri öğrenme hakkı; tüm hakların omurgasıdır ve siyasal katılım hakkına sahip olabilmek için “bilgiye” ulaşmak mümkün olmalıdır.
Kanun yapmak demek; kanunla temel insan haklarını ihlal etmek değildir.
Çerçeve yasayla, bu coğrafyada ve bu topraklarda yaşayan insanlarla ilgili bundan sonraki hiçbir adımda demokratikleşmeye, haber dolaşımına sınır konmadan yapılacaklardan kamuoyu haberdar olmalıdır.
