11 Haziran günü babasının iş yerinde yani Musul’da bir konsolosluktaydı. Şimdi nerede bilemiyoruz. Bir ara ateşlendiği söylenmişti ama ateşlenen o muydu, iyileşti mi hala hasta mı emin değiliz.
Bildiğimiz tek şey Ela’nın 10’uncu ayını sebze meyve çeşitliliğinden ziyade dünyanın en kanlı terör örgütüne mensup korkunç tip çeşitliliğiyle geçiriyor olduğu. Neşeli ve huzurlu yüz ifadelerinden ziyade endişeli ve tedirgin mimikleri kaydettiği. Asla “normal şartlar altında” olmadığı.
Bir devlet düşünün, koskoca, büsbüyük, astığı astık kestiği kestik. Filan fıstık. Amma velakin 41 gündür rehin alınmış vatandaşlarını kurtaramıyor. Herkese posta koyuyor ama Ela’nın bebeklik günlerinin teröristlerin koşullarına bağlanmasına engel olamıyor.
Basına “Şşşşş” yapmaktan başka bir faaliyet gösteremiyor. Dünyanın neresinde var böyle bir şey?
Ahanda burasında. Tam koordinatları veremiyorum, malum. Ama siz anladınız.
