Aslında Türkiye bugün AKP sayesinde ‘normal’ bir demokrasinin ölçütleri içinde değerlendiriliyor. Ancak iktidar partisi kendi ürettiği bu sonucu tam olarak kavrayamamış gözüktü. Hizmet götürmeyi, ülkeyi bir üst lige çıkarmayı kendi içinde yeterli sandı. Siyasetin bahşettiği anormal koşulların geçici olabileceğini bildiği için de bir an önce belirli demokratik eşiklerin geçilmesi için zorladı.
Ne var ki bizzat AKP seçmeninin belki yarısı normale dönüşün de normal bir çizgi üzerinde gerçekleşmesini istiyor. Kendisinin sadece iktidar takipçiliği yaptığı, kavga ve hamaset atmosferinin sürükleyici olduğu bir siyaset ortamı istemiyor. Herkesin anlaması gereken şu: Türkiye’de normalin çıtası yükseldi ve artık bundan geriye gidiş de mümkün değil.
Seçim sonuçları uzun vadede çok hayırlı olan bu gelişmenin kısa vadede yönetilememesini ifade ediyor. HDP’nin taktiksel başarısı teslim edilmeli. Ancak bu başarının çözüm süreci ve genelde Kürtler açısından ne anlama geleceği henüz belli değil. MHP’nin başarısı da eldeki getiriyi kısa vadede pazarlık gücüne dönüştürmenin ötesinde bir anlam taşımıyor. Şu bir gerçek ki, Türkiye’nin refaha, huzura ve demokrasiye doğru ilerlemesi AKP’nin varlığına ve sağduyusuna bağlı. Bu parti sonuçta bir seçim daha kazandı ve bundan sonrakileri de kazanmaya devam edecek. Dolayısıyla bu seçimin analizi esas olarak AKP üzerinden yapılmak zorunda…
