Tam olarak gerçekleştirilemeyen ve giderek uzaklaşılan bu dört ilkeye baktığımızda AK Parti’nin ve devlet mekanizmasının dört zaafı ortaya çıkıyor: Kolaya kaçma; zorlandığı zaman esnekliğe meyletmek yerine katılaşma; öngörülerde eksik ve yüzeysel kalınırken, hareket etmekte ise gecikme; ve son olarak ataerkil zihniyet kalıplarının dışına çıkamama.
Bu zaafları tümden AK Parti’ye mal etmek haksızlık olur.
Ancak AK Parti’nin de söz konusu ayak bağlarını aşmakta yetersiz kaldığını görmemiz lazım…
