20 yılı aşan AKP iktidarı süresince en çok hak kaybı yaşayan, en fazla yoksullaşan, çalışma ve yaşam koşulları ağırlaşan kesim ücretli emekçiler, özellikle de işçiler oldu. Türkiye’de işçiler, geçtiğimiz yıllarda defalarca patronları ve iktidarı karşılarına alarak, bütün koşulların aleyhine olduğu en zor zamanlarda bile, siyasi farklılıklarına rağmen ortak talepler üzerinden daha iyi koşullarda çalışmak ve yaşamak için harekete geçtiler.
İşçiler hangi parti ya da ittifakın kimlerin çıkarlarına hizmet eden programları savunduğuna, ülkenin en temel ve çözüm bekleyen sorunlarını kimlerin çözebileceğine bakarak oy tercihinde bulunmaları ülkenin ve emek mücadelesinin ‘Nefes alması’ açısından çok önemli. Ancak işçiler, kendi sınıf çıkarlarına uygun hareket ederek sermayeden ve onun ekonomik-siyasal uzantılarından ayrı örgütlenmeyi sağlamadıkça, başka bir ifadeyle asıl değişmesi gerekeni değiştirmedikçe işlerinin hiç kolay olmadığını unutmamak zorundalar.
