Kimle konuşsam korkulu, kaygılı cümleler kuruyor. Varlıklı olanlar paralarını yurtdışına kaçırmaya başlamışlar. Kimi bir başka dünya kurmaya kıyı kentlere, kuytulara doğru koyulmuş yola. Olanakları sınırlılar başı önüne eğik, derin bir umutsuzluk içinde kıvranıyor. Yurdunu terk etme planı yapan, hayali kuran alabildiğine. Farkında değiller ama, soludukları hava zehirli olduğu için günbegün ölüyor insanlar. Ortak, toplumsal bir intihar bu…
…Tuhaf günlerden geçiyoruz. Kafkavari bir bilmecenin içinden, Aziz Nesinlik gülünçlükte çıkmaya çabalıyoruz. ‘Kral Çıplak’ herkes biliyor da, kimsenin sesi çıkmıyor…
…Zehirli hava dedim ya, bu topyekûn toplumsal bir çıldırma hali… Dostun, düşmanın hızla yer değiştirdiği ve ‘Truva At’larının her yanda bitiverdiği…Sahi yaşamak dediğin nedir ki? Ya kendi hapishanesinde tutsak olur insan… Ya da…
