Bir süredir bir proje çalışması kapsamında Brüksel’deyim. AB parlamenterlerinin üzerinde anlaştığı tek konu “Erdoğan’ın çıldırmış olduğu” konusu. Öyle bir lider düşünün ki, dünya liderleri telefonlarına çıkmamak için köşe bucak kaçıyor. Erdoğan’ın telefonuna çıktı diye ABD Dışişleri müsteşarının Obama’dan büyük fırça yediği artık sır değil. Öyle bir lider düşünün ki, Suudi Arabistan’dan Katar’a herkes kendisini mesafe koymak zorunda hissediyor. Aynı karede görünmek istemiyor. Maalesef Erdoğan’ın dünyadaki imajı Putin’den bile kötü. Bu imaj ve bu durumla Erdoğan Türkiye’ye istikrar mı istikrarsızlık mı getirir?
İç kamuoyunda da durum çok iyi değil. Öyle bir lider düşünün ki merhamet eden maraz görmüş. Kendisini askerî vesayet karşısında destekleyip koruyan polis teşkilatını hallaç pamuğu gibi dağıtmış. Kendisine destek veren tüm liberallere cephe almış, bunları bitirmek için medyaya telefonlar açmış. İşlerinden kovdurmuş. Kendisine destek veren AB taraftarlarına posta koymuş. Kendisine destek veren milliyetçi tabana mesafe koyup PKK ile anlaşma yapma yoluna gitmiş bir lider düşünün… Daha önemlisi kendisini hem dışarıda hem içeride savunmuş, bütün kirli işlerine perdedarlık yapmış Gülen Cemaati’yle varlık- yokluk savaşı veren bir lider düşünün.
Kimse yanlış hesap yapmasın. İstikrar getiren Erdoğan çoktan ayrıldı aramızdan. Ülkeye istikrar getiren Erdoğan, kimseyle kavga etmeyen, yumruk sıkan değil el sıkan Erdoğan’dı. 2011 yılından sonra o mevzileri terk etti.
