Kim ne derse desin! Gezi Davası’nın 72 yaşındaki sanığı Mücella Yapıcı, “Bugüne kadar tek bir çocuğuma haram lokma yedirmedim.Hırsızlık, uğursuzluk, yolsuzluk yapmadım. Yaşamımdan onur duydum. Aynı onuru benim yaşıma gelince sizin de yaşamınızı umuyorum” sözleriyle, kararı veren hakimlere ve o hakimleri bu karara yönlendiren iktidara büyük bir adalet dersi vermişti.
Tıpkı Sokrates gibi, siyasetçi bir yargıca yalvararak beraat etmeye çalışmak yerine, Berkin gibi o günlerde ölen çocukları düşünüp, kendi kalbine “Dayan kalbim, bir zamanlar daha büyük kötülüklere dayanmıştın” diye seslenmeyi tercih etmişti. Siyasetçi yargıcın bu derin mesajı anlayabileceğini sanmıyorum.
Zira vicdanı susturursanız, adalet kör olur.
