Neyse konumuz Nagehan Hanım’ın malvarlığı ya da iktidara yakın kanallarda Muharrem İnce performansının karşısındaki iç karartan gazetecilik halleri değil. Bunu yeterince konuştuk, güldük, eğlendik çoğunlukla üzüldük. Konumuz bu medya ikliminden nasıl çıkılacağı? Diyelim ki 24 Haziran’daAKP parlamentodaki çoğunluğu kaybetti, muhalefetin en güçlü adayı da cumhurbaşkanı oldu. Umut dolu bir ülkeye uyandık, ne yapacağız bu medyayı?
Kimileri, haklılık payı yok değil, medya patronlarının ve iktidar yanlısı gazetecilerin hemen çark edeceğini düşünüyor. Belki Nasuhi Güngör gibi korkuyla geçmişte yaptıklarını yalanlayan, kendisini esefle kınayan nice örnek göreceğiz ancak bunlar sorunu çözmüyor.
Muharrem İnce de Meral Akşener de medya patronlarını güvenmediklerini açıkladılar. Muharrem İnce manifestosunda “medya siyasetin ve sermayenin güç devşirme aracı olmaktan çıkarılacak” dedi lakin nasıl olacağını söylemedi. Kılıçdaroğlu seçim bildirgesinde “Medya sahipleri medya dışında başka bir alanla uğraşmayacak. Medya sahibi sadece gazetecilik yapacak. Bu ayıbı tarihe gömeceğiz. Gazeteciler zorunlu olarak sendikalı olacak” dedi. Kimsenin başaramadığı bir konu, işleri pek kolay değil. Üstelik en çok eleştirdiğimiz Anadolu Ajansı ‘zorunlu’ sendikalı.
