Doruk Madencilik işçilerinin hak mücadelesi tatlıya bağlandı ama nasıl bağlandı?
İktidar niye hak yiyen patronların yanında duruyor göründü, işçilere karşı muhataplık sorumluluğunu üstlenir duruma düşmekten başta niye kaçınmadı?
Haksız patrona karşı hakkını arayan işçinin yanında durduklarını göstermeleri neden zaman aldı?
İktidar kanadı da cevap yetiştirmekle meşgul.
Gecikmenin arkasındaki nedenleri sorgulamaya yer var mı, var. Yeni zenginlerle iktidar, ayrıcalıklı elitlerle ezilen halk ilişkisi etrafında tartışabiliriz.
Fakat asıl konuşmamız gereken şu değil mi:
Adâlet Bakanı Gürlek, yabancı yatırımcının haklarını koruyacak hukuk güvenceleri getirmekten söz ediyor.
‘Hukuklarını savunuruz, iktidarda biz varız, bize güvensinler, evelallah haklarını yedirmez koruruz’ gibi kişisel güvenceler yabancıya yetmiyorsa kendi vatandaşımız niye bu kadarıyla yetinsin?
