Açlık grevindeki eğitimci Nuriye Gülmen, eyleminin birinci yılı dolayısıyla bir mektup gönderdi: “Açlığımız büyüdükçe ‘biz’ büyüdük.”
Tutuklu bulunan Gülmen ve tahliye edilen eğitimci Semih Özakça, 248 gündür açlık grevinde.
Gülmen, 9 Kasım 2016’da Yüksel Caddesi’ndeki İnsan Hakları Anıtı önünde “Açığa alındım işimi istiyorum” dövizi açarak eyleme başlamıştı.
‘Bedenlerimiz inceldikçe, bilincimiz ve zihnimiz keskinleşti’
Mektubunda 1981 yılında Kuzey İrlanda’da başlattığı açlık grevi sırasında yaşamını yitiren direnişçi Bobby Sands’i çizen Gülmen’in mektubu şöyle:
“OHAL karanlığında bir mum olma iddiasıyla başladı direnişimiz. Tam bir yıl önce, 2016 9 Kasımında anıtın önüne çıktığımda direnişin bir yıllık serüvenini görmem elbette olanaksızdı.
Bir yılda çok şey yaşandı. Direniş, yeni direnişler ve direnişçiler yarattı. ‘Artık bu ülkede bir şey yapılamaz’ deyip yatağına gömülenleri yatağından çıkardı. Hayatta tutunacak dalı olmayanlara dal, faşizme karşı güçlü bir barikat oldu. Yaktığımız meşale elden ele, dilden dile dolaştı. Açlığımız büyüdükçe ‘biz’ büyüdük. Bedenlerimiz inceldikçe, bilincimiz ve zihnimiz keskinleşti. ‘Hayatın içindeki müziği ve şiiri bulma yetisini’ asla kaybetmedik!
Çok zaferler kazandık ve kazanacaklarımız var.
Yüksel direnişçileri Semih, Veli, Acun, Mehmet ve Nazife’ye selam! Yüksel direnişini kendi direnişi sayan ve onda umudu gören halkımıza bin selam!
Yaşasın direnişimiz, yaşasın açlık grevimiz!
Emekçiyiz haklıyız kazanacağız!”
