Esad’la görüşmek, Esad rejimiyle işbirliğine girmek veya Şam yönetiminin istediği bir noktaya çekilip sessizliğe gömülmek Türkiye’ye yakışmaz. Suriye halkı, Rusya destek verdiği müddetçe Esad’ın baskısında bitkisel hayatta da olsa yaşayabilir ama hiçbir zaman bir daha eskisi gibi normal bir hayata sahip olamaz. Bu yönetime yüz vermek daha fazla ölüme göz yummak demektir. Bugün Rusya hatta İran’ın yaptığı bundan başka bir şey değildir.
Şartların değiştiğini ileri sürerek Türkiye’nin Esad’la temas kurmasını isteyenler de aslında bir politika önermiyor. Temas kurulduğunda neyin değişeceğine dair bir tahminleri bile bulunmuyor. Rusya-İran kontrolünde kukla rejim haline gelen Şam yönetiminin Türkiye hakkında kendisine ait bir karar alabilmesi mümkün bile değildir.
Esad’la el sıkışmaya zorlamak, Türkiye’nin Suriye sorununda kalan son ağırlığını bitirmekten başka anlam taşımaz. Süresi ne olursa olsun ülkesinin başında kalması imkansız bir diktatörün kanlı elini sıkmamak bile, tek başına korunması gereken diplomatik pozisyondur.
