Bütün bunlar iktidarın normalleşme üzerinden başarı aramaktan uzaklaşması ile ilintili… Başarı ihtimali yüksek olan ekonomi ve Kürt meselesinin nasıl birer kısır döngüye dönüştüğünü hep birlikte gözlemliyoruz. Dahası her başarısız kalan konu bir güvenlik alanına dönüştürülüyor ve her güvenlik alanı da ideolojik olarak beka meselesine bağlanıyor. Dolayısıyla bugün bekaya ilişkin her konunun altında bir normalleşememe hali yatmakta…
Sonuçta bunun zararını Türkiye görüyor. Bu arada AK Parti’nin kurumsal bütünlüğü yıpranıyor ve kurum kültürü de ataerkil/oportünist bir yöne kayıyor.
Denizdeki bir aysbergin daha az kısmını görüp gerisinin de aynen öyle olduğunu sanabiliriz. Ama bazen su altındaki bölüm çok daha hızla ve fazlasıyla aşınabilir…
Diğer taraftan seçilen dil ve söylem sorun çözme yeteneğini azaltmakla kalmayıp sorunların tetikleyicisi haline gelebiliyor. Böylece AK Parti’nin çıkış nedeni olan özgürlükçü ve demokratik gelecek tahayyülü, gerçeküstü bir ideolojik ve hamasi bulamaç tarafından yutuluyor.
Başarı normalleşme içinde aranmadıkça çatışma atmosferine olan ihtiyaç artıyor, ideolojik bir balon yaratılıyor ve AK Parti’nin dostu sanılan bazıları onun patlayacağı anı bekliyor…
