Mü’minlerin birbiriyle ilişkisinin ancak kardeşlik ilişkisi olabileceğini konuşmak… Dargınların barışmasını konuşmak…
Bayram günleri namaz öncesinde cami kürsülerinden verilen vaazlarda en çok ‘küsleri barıştırmak’ sözcüklerini sevmişimdir.
Cami yürekleri ısıtır, diye düşünmüşümdür.
Bilmem sizler ne düşünüyorsunuz şu zamanlarımız için? Ülkemizdeki iklim için, İslam dünyasındaki iklim için?
Ne dersiniz, birbirimize merhamet duyuyor muyuz?
Oysa merhametin küresel çapta sözcüleri, öncüleri olmamız gerekiyor.
‘Doğrular’ı, hatta ‘En doğrular’ı tekelinde bulundurma duygusu, herkesi ötekileştirmeye ve ötekileştirdiklerimizi de zamandan silmeye yatkın bir halet-i ruhiyemiz var mı?
Ve merhameti bir insanlık çığlığı halinde seslendirmesi gereken bizler, terör gündemi içinde savruluyoruz.
