Ryan Kent ile Tadic çok farklı oyuncular. Kent, bire bir oyunda kötü değil, ama Tadic kadar hücum bölgesinde üretim anlamında katkısı az. İsmail Kartal oyuna tedbirli başladı. Rakibin boş bıraktığı alanlara çabuk ataklarla gitmeyi planlamıştı. Bu plana göre atak girişimleri oldu. S.Gilloise, gol beklentisi ile Fenerbahçe ceza sahasında daha çok gözükünce, Kadıköy’de baskı kuran Belçika takımı oldu. İkinci devre başlangıç itibarı ile her an bir şey olacak hissi veren gerilim filmleri gibiydi. Fenerbahçe’nin enerjisi düşüktü ve bunu çözen rakip, bir ara bunaltmaya başladı. Djiku ve Oosterwolde bu anlarda sakin kalıp, önemli dokunuşlar yaptılar. Samuel ve Ferdi çoğu zaman savunma bölgesinden çıkamadı. Fred, sakatlık dönüşü formunu yakalamış değil. Topu bu kadar rakibe bırakırsan, kaçınılmaz gerçekle yüzleşirsin. Rasmussen golü attığında, malumun ilamı olmuştu.
