Devlette durum tamamen farklıdır. Yapısı gereği tüketici, üretici ve düzenleyici rolü ile toplumsal kalkınmanın kurumsal ögesidir devlet. O çökerse her şey çöker…
Şu an ülkemizde olduğu gibi.
Sanki ayakta dimdik duruyormuşçasına verilen görüntünün arkasında esasında bir enkaz var…
Aynen Hatay’da süslü ve renkli bir ortamda konuşan karar vericilerin arkasında saklanamayan enkazın kendisi gibi.
Basit anlamıyla asırlık Kızılay’ın hayatlar sönüp giderken ticari kurnazlıklar peşinde koşması, ulusun can damarı olan askerin enkazların altında kaybolup giden vatandaşlarla buluşturulmaması, yokluğun ve yoksunluğun kol gezdiği ülkede kendisi zaten enkaz haline gelmiş kurumlarda tam bir saltanat yaşamının sürdürülmesi, devleti planlayan unsurların sadece bir tabelaya dönmesi çökmüş bir yapının kalıntısında gördüklerimizden bazılarıdır.
Daha eğitimi, dış ilişkilerin acınacak halini, merkez bankası ve Hazine’nin kasalarındaki varlıkların nasıl ve nerelere transfer edildiğini, kamu bankaları ve benzer kurumlar ile devletin fakirleştirildiğini katmıyorum sürece…
