Avcı sinsice gülümser.
Koşarlar koşarlar koşarlar, üç dakika beş dakika, tık…
Biri tökezler, düşer.
Vurulmuştur.
Sıssss diye süzülen mermi, pufff diye saplanmıştır vücuduna.
O an her şey bitmiştir aslında… Farkında değildir.
Kanı boşalana kadar koşar koşar koşar, son damla, düşer.
Ve bugün, Sözcü’nün zebra ailesi olarak adliyedeyiz topluca.
İftira mermisinin tetiğine basmışlardı, drannn!
Koşuyoruz o günden beri çaresizce, yüreğimiz ağzımızda.
Anlayacağız birazdan, birimize denk geldi mi acaba.
