– Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları uygulanacak mı?..
– Yargının bağımsızlığı yeniden sağlanacak mı?..
– İktidara ters gelen kararlar alan yargıç ve savcıların güvencesi sağlanacak mı?..
– İfade ve basın özgürlüğünün evrensel ilkelerine dönülecek mi?..
– Hapisteki gazeteciler serbest kalacak, gazeteciler yazılardan dolayı mahkûm olmayacak mı?..
– Gezi tutukluları, Osman Kavala, Selahattin Demirtaş, hapisteki diğer siyasiler serbest kalacak mı?..
– Kamu sınavlarında mülakat kalkacak mı?..
– Köprüler, otoyollar, hava alanları, şehir hastaneleri için ilgili firmalara tanınan milyonlarca dolar ve Euro tutarında garantiler, en azından TL’ye dönecek mi?..
– Çevre talanına son verilecek mi?..
Son 22 yılın enkazını oluşturan bu listeyi de uzatmak mümkün.
Kısaca demokrasiye yeniden dönüşün yolu açılacak mı?..
Ne kadar, ne zaman?
Sevdiğim bir söz var, “ihtiyatlı iyimserlik”, iyimserim ama, dikkatle, ölçülü biçimde izliyorum.
İhtiyatlıyım çünkü, geride kalan yıllarda hayatlarımızı değiştiren, hayatlarımızı karartan, içimizde büyük kırıklar yaratan o kadar çok acılar yaşadık ki…
O acıların “yumuşama” ile ne kadarını, hangi zaman dilimi içinde aşacağımızı henüz bilmiyoruz.
“Yumuşama” adına hangi somut adımlar atılacak?.. Bekliyoruz.
