‘Yürümüyor, aksıyor, ilerlemiyor, adım atılmıyor, vs..’ sorunlarla gündeme gelen ‘süreç’te nihayet bir hareketlilik söz konusu. Uzun zamandır, beklenen ‘çerçeve yasa’ gündemde şimdi.
‘Çerçeve yasa’nın içeriğine dair bir şey bilmiyor kimse.
İmralı Heyeti’nin açıklamasından anladığımız kadarıyla, Öcalan, Kürtleri tatmin etmekten uzak olacağı belli bir yasa teklifine dair ‘sorun çıkarmayın’ mesajı veriyor Kürt siyasetine. “Bu bir süreçtir, gerisi gelecektir” diye iyimserlik öneriyor. Bazı tv programlarında konuya dair konuşan DEM temsilcileri de (Örneğin Gülistan Kılıç Koçyiğit) aynı şeyi söyleyip iyimser olalım diyorlar.
Siyasette iyimserlik gereklidir belki, ama gerçekçilik zorunludur. Sürecin gidişatı da son İmralı Heyeti açıklaması da bazı programlarda aktarılanlar da beklenen iyimserliğe cevaz verecek yeterlilikte değil maalesef.
Gülistan Koçyiğit’ten tanık olup gördüğümüz, “Bu daha bir adım, sıfır adımdan ileridir ne de olsa” yaklaşımının, eleştiriyi, eleştirel katkıyı peşinen etkisiz kılarak iktidarın elini güçlendirdiği açık olsa gerek. Hele başka alanlarda eş zamanlı ve günübirlik seriye bağlanmış baskı rejiminin icraatları karşısında, bu ‘razıyız’ naifliğinin nasıl boşlukta kalakalacağı görmezden gelinmemelidir.
“Bu çerçeve, yeni yasaları gerektirecek” deniyor ki doğrudur. Tamam da hiç yasa gerektirmeyen adımlar neden atılmıyor? AİHM, AYM kararları, Demirtaşlar? Kayyımlar? Bunlar bile yanıt bulamıyorsa bugüne kadar, sadece PKK’nin silahsızlandırılması ve tasfiyesiyle ilintili şeyler dışında bir şey yok demektir. En azından şimdilik!
