“Aslında gerçekler öyle değil, tarımda iyi gidiyoruz ama şuşusorunlar da var” diyeceğiz de bedenleri, korumaları ve kulaklarıyla çekip gittiklerinden ne mümkün… İster istemez sorguluyor insan; neden böyleyiz? Niçin tarımın sorunları on yıllardır çözülmüyor? Çünkü zirvenin ağır topları, sadece çeneleriyle var oluyor, kulaklarına gerçeğin sözleri değmeden kaçıyorlar.
Bir tür pagan ayin gibi bizdeki zirveler… Herkes görünür olma derdinde… Görün ki alkışlanasın… Salonda toplanıyoruz, ekâbiri dinliyor sonra da ellerimizi birbirine çarparak ses çıkarıyoruz. Sonra mı? Sonrası demişken söylemeden geçemeyeceğim. Bu pagan ayini tadındaki zirvelerde, konuşmacılar sahneye diziliyor Manisa sürahisi gibi. Plaketlenip fotoyla ölümsüzleştiriliyorlar.
Netice? Sorunu, çözümü sadece zaten bu konuda bilgi sahibi olanlar aralarında konuşuyor. Ancak çözümler hayat bulamıyor zira ekâbirler, atlarına binip gittiler…
