Ülke ekonomisi bir kez küf tutmaya görsün, orta gelir tuzağına düşersin. Küflü zihinler, ekonomik düşünceyi etkiler. Düşünce durunca üretim de durur, üretim durunca ne mi olur? Ne zenginleşirsin ne de yoksulluktan çıkarsın; küflenmiş bir refahın ortasında kokmaya devam edersin.
Küf sessizce gelir. Önce hareketsizliğe yapışır, sonra düşünceye… Durduğun yerde küf seni istila eder; bedenini, zihnini, hatta hayallerini çürütür. Küflü zihin soru sormaz, risk almaz, yeniyi denemez. Sadece “eskiden böyleydi” diye mırıldanır. Oysa zihin de beden gibi hareket ister.
Okumak, tartışmak, yanılmak, yeniden denemek… İşte bunlar küfü kazıyan fırçadır. Ekonomini küflenmekten koru. Bunun için üretim süreçlerini gözden geçir, ürün kaliteni arttır. Her şeyi üretme, değerli olana yönel. Küflenmiş betonla aya çıkamazsın ama çip üretirsen uzaya gidersin.
