İktidar ülkeyi kötü yönetiyorsa alternatif olan muhalefetin varlığı, demokrasinin olmazsa olmazıdır. Muhalefet bu denklemden çıkarsa, iktidar da çıkar ve insanlar toptan siyasetten koparlar. Seçmen sandığa gidip gitmemeyi tartışır.
Şubat sonu ile mart ayında yapılan anketlerin ortalamasında “memleketin meselelerini hangi siyasi parti çözer?” sorusuna yanıt verenlerin yüzde 29,5’ine göre “hiçbiri”. Bu sorulara verilen “yanıt yok” da dolaylı olarak “hiçbirini” içerir. O zaman oran yüzde 35’i buluyor. Aynı anketlerin ortalamasında AKP yüzde 23,4 ile ikinci, CHP ise yüzde 22,5 ile 3’üncü sırada. İki partinin toplamı ile “hiçbiri” oranı neredeyse kafa kafaya.
İşte siyasetten kopma, ondan umudunu kaybetme hali tam da budur. Memleketin hiçbir “yarasına derman” olarak görülmeyen siyasetini ondan umudunu kesmiş vatandaşın finanse etmesi de ayrıca dramatik bir durum. 14 milyona yakın üyesi bulunan siyasi partilerin bir lira üye aidat gelirleri yok. Onun yerine her ocak ayında aldıkları şahane bir hazine yardımı var.
2026’daki toplam aldıkları ve adına ironik bir biçimde “yardım” denilen miktar tam 6,4 milyar lira. 2023 yılındaki seçimlerden bugüne hazineden yardım almaya hak kazanan partilere aktarılan miktar tam tamına 22,5 milyar lira. Bu paranın aktarılmasının nedeni, vatandaşın sorunlarına çare bulmaları ya da çare üretmeleri. Ama sonuç ortada.
