O sert, diklenmeden dik duruşunun ardında bir çocuğun ruhunun gizli olduğunu kim bilebilirdi.
Önce kendine kocaman bir bina yaptırdı. Masallardaki gibi içine bin oda kondurdu. Bunu Beyefendi’nin otoriterleşmesinin bir sembolü olarak değerlendirerek ne kadar büyük bir hata yaptık.
Oysa çocukluk düşlerinin nihayet gerçekleşebileceği bir büyük oyun parkıydı burası. Odadan odaya yakalamaca oynamanın, bin oda içinde saklambacın özgürleştirici keyfini hayal etmek bile insanı gülümsetiyor.
“Efendim, sen devletin reisini çocuk gibi resmederek, aslında onun bir vasiye ihtiyacı olduğunu söylüyorsun” diyenler olur diye korkuyorum. Vakti zamanının vâsileri bu oyuncak askerlerin ilham kaynağı 16 Türk devleti masalını bulanlar.
Onlar da az çocuk değildi.
İçindeki çocuğu yaşatan devlet yönetimimizden memnun olmaya karar verdim.
Eski Türkiye, yeni Türkiye ayrımı da yapmıyorum. İnsan çocuklarını nasıl ayırsın.
Çocuğu yaşat ki devlet de yaşasın.
