Kılıçdaroğlu ise “sırtımdan hançerlendim”, türü “klişeler” söyleyerek bu işin bir kavgaya doğru evrilebileceğini beyan etmiş oldu. Bu suçlama örneğin Meral Akşener’i hedef alıyorsa anlamlı olur ama CHP için söylenmesi çok inandırıcı gelmiyor.
Yenilgiye uğramak elbette uğrayanı kızdırabilecek bir olay. Kendisi aleyhine birtakım dolaplar döndüğüne inanmak hemen akla gelecek bir tepki. Umarım Kılıçdaroğlu’nun öfkesi de böyle, geçici bir ruh halidir. CHP içinde olanlarda herhangi bir hile hurda olduğunu sanmıyorum. Ben Kılıçdaroğlu’nun başkanlığı sırasında davranışlarını genel olarak desteklemiş biriyim. CHP konusunda eleştirel sözlerini ya da tavırlarını ise özel olarak destekledim. Aslında bugünkü CHP yönetimi de Kılıçdaroğlu yaklaşımını devam ettiriyor. Kılıçdaroğlu’nun hakkını vermek konusunda da çok düzgün davrandığını düşünüyorum.
Dolayısıyla, herkese “itidal” çağrısı yaparken Erdoğan ve AKP’yi iktidardan uzaklaştırma eyleminin herkesin katkısına ihtiyacı olduğunu da ekleyeyim. İyi bir iş bölümü son derece gerekli.
CHP karşısında hep hayal kırıklığı yaşamış biri olarak şu dönemde kendimi—biraz şaşırarak—CHP politikalarını desteklerken buluyorum. Ama o çatı altında bulunan herkesle “hemfikir” olmanın imkansız olduğunun da bilincindeyim tabii. Ama bu farklılıkların AKP ile Erdoğan’a bir dört yıl daha armağan etmeyeceğini umuyorum.
