Tabii ya, yoktur. Kürt sorunu.
Çocukları işkencede, gözaltında ya da sokakta ‘kaybedilen’, failleri 20 yıldır ortaya çıkarılmayan, evlatlarının kemiklerine kavuşmayı bekleyen Cumartesi Anneleri vardır…
90’lı yıllarda yakılan, yıkılan, boşaltılan 4.500 köyün hesabı görülmemiş hikâyesi vardır…
O köylerin her birinde, her ailede işkence görmüş, ‘itirafçı’ların bir sözüyle tutuklanmış, öldürülmüş en az bir kişi vardır.
Bunlara tanık olmuş, sokakta TOMA’yla büyüyen, öfkeyle bilenen çocuklar vardır.
‘Köye geri dönüş’ yasasıyla birlikte dönenlere hâlâ çıkarılan zorluklar vardır.
Kürt sorunu yoktur. Kürtçe sorunu vardır. Nüfusunun yüzde 20’sinin konuştuğu dili eğitimden esirgeyen, üç beş Kürtçe tabela astırınca “Konuyu hallettik” diyen bir devlet vardır.
Ankara’nın doğusuna, ancak devletin himayesinde gittiği, hatta hiç görmediği halde Kürtler hakkında fikir beyan eden gazeteciler vardır.
