Yıllar önce Londra’da metro girişlerinde bedava dağıtılan günlük gazetelerden birinin köşe yazarı Katie Hind şöyle bir yazı yazmıştı: “Yaşlı adamlar çekicidir!”
Katie’nin köşesindeki fotoğraf, Hasan Cemal’inki gibi elli yıl önce çekilmiş bir fotoğraf değilse aşağı yukarı 25–30 yaş civarında olmalıydı.
Yaşım ilerlediği için yazıyı heyecanla okudum çünkü şunları yazacağını düşünmüştüm: Yaşlı sevgilim beni daha iyi anlıyor, omzuna başımı yaslayıp ağlayabiliyorum, benim isteklerimi bir emir kabul ediyor, etrafımda pervane oluyor, sonunda sığınacak sakin bir liman buldum vs.
Ama hayal kırıklığına uğradım, adam lokantada bir şişe şampanya açmış, sonra bir şeyler olmuş, gecenin sonunda da “iki hafta çok yoğunum, seni sonra ararım” deyip toz olmuş.
Yaşlı erkek – genç kadın ilişkilerinin böyle bir sorunu var sanıyorum.
Öte yandan benim yaşlarımdaki erkekler ve kadınlar, yaşlıca bir erkeğin, genç bir kadına tutulmasına da sinir oluyorlar.
Böylece esasen “aşksız ama huzur ve düzen içinde geçen” kendi hayatlarını kutsama çabası içindeler.
