Yaklaşık 2.5 yıl falan sürdü, memlekette bahar havası esti ama sonu kötü oldu. Hem de çok kötü.
Süre uzadıkça, bir gün lastiğin patlayacağı, işlerin sarpa saracağı tahmin ediliyordu. Çatışma çıkar, silahlar patlar ama bir barış daha ağır basardı.
Öyle olmadı. Çatışma değil resmen savaş çıktı! Çözüm süreci olmasaydı, Sur’da, Cizre’de, İdil’de, Silopi’de, Nusaybin’de, Yüksekova’da şehir savaşları yaşanmayacaktı.
Bu sebeple diyorum ki; iktidar çözüm süreci lafını bir daha ağzına almaz. Çünkü çözüm süreci savaşa hazırlık süreci olmuş.
Vali görmezden gelmiş, kaymakam sesini çıkarmamış, polis müdürü ‘aman işler tersine döner de üstüme kalır’ diye korkmuş. Bugünkü hale böyle gelmişiz.
