Başkanlık sistemi için öyle zorlama bahaneler üretmeye ve son derece absürt yaklaşımlarla başkanlık savunmaya hiç gerek yok. Ayrıca başkanlık sisteminin faziletlerini anlatmak için illa Mehdilik benzeri hurafeler üreterek meseleyi mecrasından saptırmanın da bir manası yok.
Ama ne hikmetse biz sistem tartışmasını bile deruni bir iklime taşıyıp ona hiç de hak etmediği bir kutsiyet atfederek içinden çıkılmaz bir sorun haline dönüştürmeyi pek seviyoruz.
Oysa hiç bunlara gerek yok; her şeyden önce başkanlık sisteminin de, parlamenter modelin de herhangi bir kutsiyeti olamaz. Demek istediğim şu; boşuna başkanlık sistemi için İslam tarihinde bir dayanak ve örnek bulmaya çalışmayalım. Çünkü böyle bir örnek yok…
Sonuçta ‘Başkanlık sistemi’ de, parlamenterizim de demokratik yönetim biçimleridir. Şimdi bizim esas sorunumuz, darbelerle kadük hale getirilen parlamenter sistemin yarattığı sistemsel boşluğu tamir etmek…
