Eşler birbirini iyi bir dost, her şeyini bildikleri bir yakını gibi görmeye başladıklarında aralarındaki dostluk ve şefkat zamanla şehvetin yerini alabilir. Bu şefkatin fazlası şehvetten çalar sözünü doğrular niteliktedir.
Çözüm genellikle aradaki o sağlıklı mesafeyi ve bireysel alanları yeniden inşa etmektir. Çiftlerin her şeyi birlikte yapmak yerine kendilerine ait hobiler, sosyal çevreler edinmesi ve eşlerine dışarıdan, bağımsız bir birey olarak bakabilmesi arzuyu tetikler.
Cinselliği sadece kendiliğinden gelişmesi gereken bir dürtü olarak görmeyip, baş başa kalınacak özel ve erotik zamanlar planlamak cinsel arzuyu tetikleyici bir etki yaratır.
