Tüm bunlar zorunlu olarak CHP tabanını da değiştiriyor, dönüştürüyor. Artık taktik olmaktan çıkıp içselleştirilmiş bir siyasi tutuma dönüşüyor. Karşı tarafı anlamak /çözmek/ulaşmak için, CHP’ye ikna olarak geldikleri için makul sayılabilecek sayıyı aşan sağdan transfer “danışmanlar” partinin ana omurgasını oluşturmaya başladı. CHP yöneticileri tarafından da sıkça dillendirilen bir dönüşüm yaşanıyor. Ama bu dönüşüm nedense siyasi olarak tarif edilmiyor. CHP neydi, nasıl değişti? Programı ve tüzüğü aynı olduğuna, ana kitlesi değişmediğine ve kurultaylarında yön çizici siyasi tutumlar tartışılmadığına göre bu değişim nasıl gerçekleşti? Aslında değişimin yönünü kimlerin alkışladığına bakarak da tespit edebiliriz; en çok alkış liberal, AKP’de tutunamamış, yeni aymış siyasal İslamcılardan, yetmez ama evetçiler ve Fetullahçı eskilerinden geliyor! Bunlara partide köşeleri tutmuş kıymeti kendinden menkul ve varlıkları genel başkanın varlığına bağlı figürlerle, tüm bu politikalara destek olup hem parti içi iktidarın hem de muhalif olmanın konforunu yaşayanları, her fırsatta bir yandan Deniz Gezmiş ve Mahir Çayan’ı anıp öte yandan Demirel, Özal, Menderes, vs. güzellemeleri yapanları da ekleyebiliriz.
