Merkez Bankası, 2026 yıl sonu enflasyon tahminini yüzde 28’den yüzde 29,5’e; 2027 yıl sonu tahminini yüzde 15’ten yüzde 21’e; 2028 yıl sonu tahminini de yüzde 9’dan yüzde 13,5’e yükseltti.
Tek haneli enflasyon perisi yerini yüzde 30 öcüsüne bıraktı. Toplumu yüzde 30’un altında enflasyonu başarı diye algılamaya zorluyorlar bir süredir. O yüzden tahminleri de yüzde 30’un sınır hatlarında salınıyor. Tek haneli enflasyon artık 2028’de bile yok.
Daha önce yüzde 9 olan2028 yıl sonu enflasyon tahminini de dün yüzde 13,5’e yükselttiler. 2028 olası en geç seçim yılı üstelik. Tek haneli pembe periyi görmek 2029’a kalmış durumda, o da şimdilik.
Fakat bu enflasyon, faiz, döviz üçgenindeki para politikası kararları, iktidar blokundaki sermaye çevreleri açısından çıkar farklılıkları, dolayısıyla siyaset ve medyada bunları temsil eden mutemetler arasında da giderek çatışmaya varmakta olan bir gerilim yarattı.
Yeni Şafak gazetesinin ekonomi köşelerindeki Mehmet Şimşek linçlerine, Sabah gazetesi ekonomi servisine yönelik ‘fon’ ithamlarına ve onların da yutkunarak yazdıkları ‘Aman ha listeleri açıklamayın’ yazılarına dikkat çekerek şimdilik geçelim.
Bir süredir faiz indirimi üzerinden kopan tartışmalar ve bunca yaklaşmış bir seçim öncesi geleneksel AKP-Erdoğan siyasetinin gerekleri düşünüldüğünde; MB’nin ‘sıkı para politikası duruşunu sürdüreceğiz’ çıkışması, fon vurgunu sonucu ortaya çıkan krizin, ekonomik ve politik olarak hareket alanını nasıl daralttığını gösteriyor.
Mali oligarşinin orta-küçük tüccar ve sanayiciyle ittifakını sürdürmenin nesnel koşulları zaten çok zorlaşmışken, fon soygununun buradaki denklemi daha da içinden çıkılmaz hale getirdiğine dair yeni bir işaret Karahan’ın sunumundan dışarıya yansıyor.
