Bilgisayar teknolojisiyle birlikte tarihimizde demografik ilişkiler hiyerarşisi tersine dönmekte.
Çağdaş kuşaklar, tepeden inmeci ideolojilerin müritleri, parti gençlik kollarının kuklaları, bildik dinlerin kulları değil.
Gençlerin, kendilerini örgütleyip seferber ettiği bir dünyada yaşamaya başladık. Bu da türümüzün tarihinde ilk kez.
Çıkar peşinde değiller. Kışkırtılıp nice kurban veren geçmiş kuşakların tecrübelerine duyarlılar. Siyasete değil evrensel değerlere öncelik veriyorlar. Barış için savaş değil, savaşlara rağmen barış diyorlar.
Ve buna rağmen iktidarların şiddetine maruz kalıyorlar.
21. yüzyıl, bu yeni oluşumun ilk örneğini Türkiye’de Gezi’de gördü.
Kendileri için değil şehirlerini korumak için bir araya geldiler. “Bir ağaç gibi tek ve hür, bir orman gibi kardeşçesine” dediler.
Gençlerden korkuyorlar. Şiddet ve inkârın arkasına saklansalar da onlar da biliyor, zaman Gezi’den yana.
