İktidar partisine sorarsanız, Cemaat’le uzun yıllar boyunca gayri resmi bir koalisyon ortaklığı yürütmediler, Cemaat’in yargı ve emniyetteki gücünü kullanarak kumpas davalar aracılığıyla tasfiye operasyonlarına girişmediler, devlet kurumlarını Cemaat’e teslim etmediler, “ne istedilerse vermediler”, siyasi ve iktisadi rantı birlikte bölüşmediler, yeni rejimi birlikte inşa etmediler.
Yandaşlara sorarsanız kendileri sütten çıkmış ak kaşık, Cemaat’e sorarsanız kendileri. İkisi de geçmişlerini temize çekmeye, ikisi de kurmuş oldukları koalisyonu, bu ülkeye birlikte yaptıkları kötülükleri karşı tarafa yıkmaya çalışıyor. Bunu yaparken de kendilerine ister istemez koltuk değnekleri buluyorlar.
Turgut Uyar, bir şiirinde “Aldatıldığımız önemli değildi yoksa herkesin unuttuğunu biz hatırlamasak” der. Aldananlar, aldanmaya hevesli olanlar, koltuk değnekliğinden haz alanlar, buradan ikbal devşirmek isteyenler, güce tapanlar, hafızasız olanlar, unutmayı seçenler, unutturmak isteyenler yollarına devam edebilirler. Bir de “herkesin unuttuğunu hatırlayanlar” var ve onlar sadece hakikatle birlikte yürüyecekler, hakikatle yürümeye devam edecekler.
