Ne yazık ki siyasi güç, bir noktadan sonra öyle bir hal alır ki bürokratların, patronların, gazetecilerin, alt düzey siyasetçilerin, ‘lider siyasetçiyi’ her daim mutlu etmek dışında bir gayesi kalmaz.
Devletin adamları da siyasi partinin neferleri de lideri mutlu etmek için seferber olur.
Lideri üzecek rakamlar saklanır.
Hiçbir eleştiri dillendirilmez, dillendirilirse susturulur.
Hoşa gidecek veriler sık sık açıklanır.
En çok ‘müjde’ sözcüğü kullanılır. Kötü haberler mümkün olduğunca saklanır.
Bir siyasi liderin ekibi için o liderin mutluluğu, sevinci, halkın mutluluğunun, sevincinin önüne geçmişse, o ülkede birçok şey iyi gitmiyor demektir.
