Bu vekâlet savaşında bunca kana rağmen Suriye kurumsal yapısının nasıl çökmediğini izah için mezhepçilik de, Baas klişeleri de yetmez. Suriye Baas’ının 2011 Mart’ından çok önce tabela partisinden ibaret hale geldiğini bilmiyorsanız, 2006’daki büyük kuraklığın tarımda yarattığı kriz ve göçlerle artan kent yoksullarını; Esad yönetiminin Türkiye’nin teşvikiyle dünyaya açılmak için uyguladığı neoliberal politikaların maliyetlerinden haberdar değilseniz…
Suriyeliler eşit/adil yönetim, hukukun üstünlüğü ve muhaberat baskısı olmadan yaşamak için reform arzularken, pis bir savaşa battılar. Beğenin beğenmeyin, 5’inci yılına giren iç çatışma artık bir “ulusal kurtuluş savaşı”.
Ve Suriyeliler bunda dahli olanları iyi biliyor. Biz sadece hariçten gazel okuyanlarız.
Bu çatışmadan çıkarılacak derslerimiz var sadece. O da barışçı demokratik mücadele ve buna alan bırakan bir yönetimin önemi. Ve silahlı bir isyanın ortasında kalıp tercih yapmak zorunda kalmanın vahameti. Allah kimselere göstermesin…
