Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
2024 esasen ekonomiyi konuştuğumuz bir yıl oldu, hepimiz gibi medya da yoksullaştı. İnternet medyası Google, Youtube, Meta gibi platformlara daha bağımlı hale geldi. Algoritmalar değişince Basın İlan Kurumu’nun dağıttığı ilanlar bile riske girdi. Haberin “telifi” tartışmaları başladı. Uluslararası medya da aynı kıskaçta. Nieman Lab.’e 2025 beklentilerini yazan Kopenhag Üniversitesi’nden Rasmus Kleis Nielsen, çoğu yayıncının lisans ücretleri yoluyla teknoloji şirketlerinden anlamlı bir gelir elde edemeyeceğini, bu yolla gelirlerini en fazla yüzde bir-iki artırabilenlerin ise sadece büyük yayıncılar olacağını söylüyor.
Medyadaki bu finansal sorun dünyada ve Türkiye’de giderek daha fazla sahiplik yapısında belirsizliklere sebep oluyor. Çeşitli yollardan büyük gelir elde edenler, siyasi beklentisi olan zenginler spor kulüplerinin yanı sıra medyaya yatırım yapıyor. Sorunumuz artık yalnızca iktidarla iyi geçinen sermayedarlar değil, kim olduklarını ve çıkarlarının ne olduğunu bilmediğimiz sermayedarların medyayı kullanması. Gazetecilik örgütleri ve toplum şeffaflık için ısrar etmezse habercilik yeni ve çok daha kritik bir krize girecek.
Nielsen’in haberciliğe dair “Yapay zeka lisans anlaşmalarının Godot’sunu bekleyip durmazlarsa, önemli olana odaklanabilirler. Teknoloji şirketlerinin eğitim modelleri için değil, kişisel deneyimlerinin ötesinde dünyayı anlamlandırmak isteyen halk için değer yaratmak gerek” önerisiyle yeni yıla girelim.
