‘AKP’nin kıymetlisi’ diye ünlenmiş Zonguldak Valisi içinse Kilimli’nin 245 kömür işçisi ‘245 düşman’ demek. Yerin yedi kat dibinde ölüme yatmış 28 işçi ise ‘elebaşı düşman’.
Ölüme yatmak kolay söylenen iki sözcükten ibarettir.
Bilen bilir, çaresizliğin son aşamasıdır. Hak arıyorsun, hakkını istiyorsun, direniyorsun ve kapı, duvar, devlet, çevre, medya sağırdır.
Ölüme yatmak son çaredir.
Direnişçinin bedenini mermi yapıp namluya sürmesidir.
Bu ülke Diyarbakır’da, Ankara’da, İstanbul’da, hapishanelerde ölüme yatmış ve ölmüş çocuklarını biliyor.
AKP iktidarının dört duvarı olmayan bir hapishaneye dönüştürdüğü Türkiye’de şimdi ölme sırası Kilimli’nin 28 kömür işçisinde mi?
Ve ölüme giden bu yolculuk bizler için bir gazete haberinden, bir TV görüntüsünden mi ibaret?
