Murat Sevinç

Günümüz Türkiye’sinde Komünist Manifesto çevrilip yayınlansa, öncesinde yayınevi internette kitaptan birkaç satır paylaşsa X aleminde nasıl yorumlar yapılırdı?

Bu karar kabul görürse, artık hiçbir oylamanın- seçimin hukuksal bir güvencesi yok demektir. Demek ki konu yalnızca muhalefeti ilgilendirmiyor.

1 Eylül Dünya Barış günü. Birkaç gün önce pek çok kişi ve kurum mesaj yayınladı, 1 Eylül’ün önemine vurgu yapıldı.

Sokakta ve toplu taşıma araçlarında tehlikenin, kabalığın haddi hesabı yok. Her şeyi kendine hak gören bir hödük tip hızla çoğalıyor.

Diyanet, benim vergimle, ülkenin 90 bin camisinde cemaate anayasaya ve yasalara aykırı bir hukuk rejimi öğütleyemez.

Kimsenin kimseyi kandırdığı yok, her şey genellikle herkesin gözünün önünde olup bitiyor. 

O muhayyel parantezler açılmadan öncesine dönmek ne gerekli ne mümkün.

‘Kürt sorunu’ bağlamında bir ‘kimliğin’ sorunları hakkında konuşmak belki ‘kimlikçilik’ değildir, başka bir şeydir.

Anma konuşmalarında dikkatimi en çok çeken konulardan biri, Fulya hocanın güleçliğine yapılan vurgular oldu. Yalnızca gülümsemesi değil, anlayışlı, diğerkam, ‘olmuş’ insanlara has bir güleryüzlülüktü anlatılan. Biraz dalgacılık, biraz aksilik, sürekli ‘yekdiğer'ini anlama çabası, merak…

Aylardır yeni bir süreçten söz ediliyor, ediyoruz. Kısa sürede önemli gelişmeler oldu, daha da olacağı benziyor. Bolca vergi verdiği ve beş yılda bir önüne konulan sandığa oy attığı için yurttaş olduğu zannıyla yaşayan milyonlarca insan, olup biten konusunda bilgilendirilmiyor. Süreci idare edenlerinden demokrasi, katılım, çoğulculuk gibi sözcükleri işitmek neredeyse mümkün değil.

Minder üzerindeki bir masaya oturup oturmamak CHP’nin bileceği iş. Velev ki masada olmayı tercih etmedi; bu, 'çözüm iradesi olmayı reddetmek' anlamına gelmeyebilir.

Emekli asker Hakan Şahin'in 'Türkiye'de Asker, Toplum ve Siyaset- Askerlerin Yaşam Anlatıları Üzerinden Bir Okuma’ kitabı askerin kim olduğu sorusuna yanıt arayanlara kapı aralıyor.