Murat Sevinç

Manisa belediye başkanı Ferdi Zeyrek’in zamansız vefatı ve son bir haftada tanık olduklarımız birkaç bakımdan düşündürücü ve öğretici oldu.

İzmir’deki greve tepki gösteren ve işçiye öfke duyanların muhtelif gerekçeleri var. Kimi iktidarın ekmeğine yağ sürüldüğünden, kimi yüksek ücret talep eden işçi şımarıklığından, kimi belediyenin çok işçi çalıştırmasından, kimi CHP içindeki kavganın uzantısı oluşundan, kimi AKP belediyelerinde böyle işler olmadığından dem vuruyor

İktidarın yapmak istediği, bir çocuğun kavrayabileceği ölçüde açık. Yurttaş olarak beni ilgilendiren, CHP’dekilerin derdi tasası.

OHAL KHK’larıyla kurulan rejimle, musluktan akan suyun temizliği arasında ilişki var. Örneğin Kavala yaklaşık sekiz yıldır cezaevinde tutulabildiği için, tutuklu üniversite öğrencilerinin davası sonbahara ertelenebiliyor...

Bir süredir Kürt sorunu gündemde. Yepyeni aşamasıyla. İlk günden itibaren bir şeyler yazmam gerektiğini düşünüyor ve yazmıyorum.

PKK'nın fesih kararı sonrası 3 CHP’li siyasetçi, birbirini tamamlayan açıklamalar yaptı... Ortak nitelikleri demokrasiye, şeffaflığa, hukuk devletine vurgu yapmaları ve muhataplarına ‘biz sizi tanıyoruz’ demeleri.

Sırrı Süreyya Önder’in yıllar önce bir TV kanalında, kendi üslubunca “Cumhuriyetin ne hayrını gördük?” serzenişi etrafında söylediği bir şeyler var.

Masa başına oturup da Sırrı Bey’in ardından bir şeyler yazmak çok saçma geliyor.

Olup bitene iyimser bakanlar ve kötümserler. Böyle bir ayrım yapılabilir mi, ya da yapılması ne anlama gelir?

CHP’lilerin, sonunda esnaf ziyaretinde fotoğraf çektirmek dışında bir yol denemesi, halkın içine ‘gerçek anlamda’ katılma eğilimi önemli.

Yargı ‘16 Nisan oturumundaki Meclis tutumunu da göz önünde bulundurarak’ gereğini yapmalı. Can Atalay’ın yeri TBMM’dir.

Nihayetinde kendi sonunun da yaklaşmakta olduğunu gören CHP ‘normalleşme’ adı verdiği ne idüğü belirsiz siyaseti terk etti.