Levent Gültekin

Kimi açıklamaları görünce, “HDP gerçekten Kılıçdaroğlu’nu destekliyor mu?” sorusunu sormaktan kendimi alamıyorum. Çünkü Kılıçdaroğlu’na zarar veriyorlar.

Ekonomide yaşanan ağır tahribata rağmen nasıl oluyor da mevcut iktidar belirgin bir oy kaybına uğramıyor?

Bir önceki seçime göre bu seçimde her şey muhalefetin lehine gözükse de anketler bize muhalefetin işinin zor olmadığını ama öyle sanıldığı kadar da kolay olmadığını söylüyor. 

Türkiye’nin üçüncü büyük partisi HDP, kendi hikayesini yazıp o hikâyede başrol oyuncusu olmak yerine başkalarının hikayelerinde figüran olmayı politika yapmak zannediyor.

Hrant Dink, haksız, hukuksuz, dayanağı olmayan bir suçlamayla hakkında açılan bir dava sonucu aldığı tehditler ve yaşadığı tedirginliği, yani o günlerdeki ruh halini anlatmak için ‘güvercin tedirginliğinde yaşamak’ tanımlamasını yapmıştı.

Hakaretle, "Hesap soracağız" gibi ergence tutumlarla, çatık kaşlı tehditlerle toplumsal birliktelik sağlanmaz, tam tersine herkesi bulunduğu yere hapseder.

Hem Kılıçdaroğlu hem Akşener bilmeli ve anlamalı ki toplum haklı olmalarını değil, parti ve kişisel çıkarı önceleyen bu ilkel siyaset anlayışını bir tarafa bırakıp ülkeyi bu girdaptan çıkarmalarını bekliyor.

Yaşadığımız bu acı felaketten büyük bir umut doğurmayı başardık. Bu umudu yaşatmak, sürdürmek, anahtar haline getirmek bizim elimizde.

Kılıçdaroğlu’nun adaylık ihtimali güçlendikçe tartışmalar da giderek alevlendi. Muhalif kamuoyu neredeyse ikiye bölünmüş durumda...

"Aday illa bizden biri olsun” deyip farklı toplumsal hassasiyetleri dikkate almayanlar "Ülkemiz yıkıma sürükleniyor" diye feveran etmesin.

Mahkeme kararını, İmamoğlu’nun adaylık ihtimalini bütünüyle ortadan kaldıran bir hamle olarak görüyorum.

Neyin doğru, neyin yanlış, atılan adımlar yarar mı getiriyor, zarar mı tartışılması yapılamıyor çünkü ‘devlet kararı’, ‘devlet politikası’ denildiğinde nerdeyse akan sular duruyor.