Kadri Gürsel

Atatürk’ün halkın düşünce ve duygu dünyasında yeniden vücut buluşu, siyasal İslamcı iktidarın tarihsel bir yenilgi hissiyatı yaşamasına neden olmaktadır. Bunun adı 'Atatürk kompleksi'dir.

'Barış Pınarı Harekatı', Ankara’nın 'Rojava Kürt devletçiği' kaygısının bertaraf edilmesine ve ABD’nin denklemden çıkarılmasına vesile olduktan sonra, Suriye’deki bir numaralı oyun kurucu Rusya’nın 2015’ten bu yana uyguladığı büyük stratejiye monte edildi.

Ankara, ABD Başkanı Trump’ın ipiyle ne kuyuya inebilir ne de kendi düştüğü Suriye kuyusundan bu ipe tutunarak çıkabilir. Sahadaki Amerikan gerçekliği, Trump’ın verdiği afaki sözlerin kapsamıyla tam olarak örtüşmüyor.

2 Ekim 2019 da Osman Kavala’nın doğum günü. 62 yaşını esaret altında tamamlayıp 63 yaşına giriyor. Türkiye’ye yaşatılan utancın ve kendisine yapılan büyük haksızlığın son bulması umuduyla Osman Kavala’nın doğum gününü kutluyorum.

CHP’nin 28 Eylül Cumartesi günü İstanbul’da düzenlediği 'Uluslararası Suriye Konferansı'nın 'motto'su 'Suriye’de barışa açılan kapı' idi...

Etyen Mahçupyan 3 Temmuz 2014 tarihli yazısına, 'Çalıyorlar ama çalışıyorlar' diye başlık atmıştı. Muhalefetin yolsuzluğu tarif etmek için kullanmaya başladığı 'israf' kavramını, bir kefesi 'çalışmak', diğeri de 'çalmak' eylemi olan bir terazide tartmak söz konusu olunca, bu yazısı, günümüzde daha anlamlı.

Bugünün Türkiye’sinde bir 'rejim'in varlığından söz etmemize imkan yok. Muktedirin 'Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi' adını verdiği şey bir 'durum'dur, müesses değildir.

Geçen pazartesi Ankara’daki Çankaya Köşkü’nde Rusya, Türkiye ve İran devlet başkanları Suriye’deki durumu konuşmak için bir araya geldiler ve görüşmelerinin sonunda bir ortak açıklama yaptılar. Türkiye’nin yakın gelecekte yeni mülteci dalgalarıyla karşı karşıya kalacağı bu açıklamayla zımnen ilan ediliyor.

Erdoğan hep aynı eksiklikten yakınıyor ve bu arada yıl sayacı çalışıyor. Peki, “Ama neden?” diye soruyor mu kendisine ve çevresindekilere: “Kültür-sanatta neden yeteri kadar mesafe kat edemedik?”