Mustafa Alp Dağıstanlı

Orman Genel Müdürlüğü bir ağacı kesmediği için böbürleniyor, kendisine minnet duymamızı istiyor. Bu bir caninin dili, ölüm saçıyor.

Çevirmen Murtaza Özeren birkaç diken yerleştirmeseydi size şahane bir kitaptan söz açma vesilesi bulamayacaktım.

Lazca dahil 6000 dilin gramerini bilen Japon dilbilimci Goişi Kojima ile Çamlıhemşin Laz köylerini dolaştık.

YKY'den çıkmış Moby Dick'i aldım. Ne göreyim, Sabahattin Eyuboğlu ve Mîna Urgan, Kaptan Ahab’ın yapamadığını becermiş, Moby Dick’i öldürmüş, Herman Melville’i katletmişti.

Medyamız, gazetecilerimiz dayak atmak, dövmek, vurmak fiillerini rafa kaldırmış, unutmuş görünüyor. Sağcısı, solcusu, hepsi.

Eleştiri, alay etme, dalga geçme hakkımızı benliğimiz gibi korumalıyız. Vazgeçemeyiz.

İyi editörlük işleri ve editörler var mutlaka. Şimdi son 15 günde okuduğum bazı kitaplardan sıralayacağım bazı örneklere göz atın da abartma suçundan bana vereceğiniz cezayı öyle biçin.

Yazıda en temel ilkelerden biri, Memet Fuat'ın deyişiyle "anlamın duralamadan, ikinci bir okumaya gerek duyulmadan algılanmasıdır"

Bazı sözler düpedüz yanlış olmakla kalmaz, yavuz hırsızlık yapıp ev sahibini bastırır, bağdakini kovar.

Gazeteciler de dildeki bütün kirlilikleri, yanlışları, dikenleri toplayıp tepe tepe kullanır. Bir yanlış, bir bozuk, bir iğrenç deyiş mi peyda oldu, bilin ki gazeteciler hemen kapıp baştacı eder onu. Yanlış kısa sürede yayılır, herkesin diline yapışır. 'Tarafında' bunlardan biridir.

İktidarın CHP belediyelerine ve cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu'na saldırıları üzerine harekete geçen Türkiye'nin kurucu partisinin dili şu iki buçuk ayda değişti mi, değiştiyse nasıl değişti?

Yazar hangi yayınevinin hangi kılavuzu kabul ettiğini mi kollamalı? Yayınevi içinde ayrı yazım kuralları uygulayan editörler yok herhalde (emin değilim), her yayınevi bir dil tutturmak istiyor.