Mustafa Alp Dağıstanlı

Başarısız derbeden ağzı yanan hükümet, kışlaları piknik alanı yapacağını, İstanbul’dakileri Trakya’ya taşıyacağını açıklayınca, aklıma eski bir hayalim ve projem geldi. Yıllardır hayalini kurduğum bir şey vardı, ama gerçekleştirmem imkansızdı.

Bu zihniyetle, bu köhne siyasi kültürle, bu berbat toplumsal yapıyla mücadele etmenin yollarını bulmaktan başka çare yok. Bunlarla gündelik hayatın her alanında hesaplaşmadan, yüzleşmeden bu işi beceremeyiz. Hem kişisel hem toplumsal bir iş var önümüzde; zor iş.

Herkesi Milli Hassasiyetler Terör Örgütü üyeliğinden vazgeçmeye davet ediyorum. Ramazan’a uygun bir ‘etkinlik’ olmadığının farkındayım, ama beklenecek gibi değil.

Yanlış anlaşılmasın, CHP’den herhangi tür bir devrimcilik veya devrimcik beklemiyorum; can havliyle, varlığını korumak için hamle yapabileceğini söylüyorum. Zavallı oraya kadar sıkıştı çünkü.

Bir gazeteci için bir devlet mahlukuyla, hele RTE ile aynı kefeye, aynı hizaya, ‘paralel’e düşmekten daha büyük bir utanç olamaz.

Kürt illerinde ‘şehit’ olan bir polisin kayınvalidesi, ölen babanın dört yaşındaki kızını gösterip “Betül’e ne diyeceğim?” diyerek ağlıyormuş. Anneanne tam da sorulması gereken soruyu sormuş.

Eyyy Erdoğan, peygamberin Muhammed ne diyor dinle (yüzde 50 sen de dinle): “En kutsal savaş, insanın kendisini yendiği savaştır.”

  MUSTAFA ALP DAĞISTANLI mustdagistanli@gmail.com İlk kez bir kızı öpmek istediğimde galiba ilkokul üçüncü sınıftaydım. Çok istiyordum. Öyle yanağından falan da değil, ağzından. On ayın Sultanı (biri...

Erdoğan’ın kafa karışıklığı da aşağı yukarı, beş yaşındaki bir çocuğun kafa karışıklığı düzeyinde. İkisi arasındaki en bariz fark, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı’nın kafa karışıklığının masum olmaması.

Haşmetli Sultanımız I. Tayyib’in, Sadrıazam Boşbakan Davudzade Ahmed Paşa’nın, bilumum AKP zevatının ve yüzde 50’sinin dikkatlerine sunmak isterim ki Artvin düşmandan kurtulmak için, bugün madenden kurtulmak için verdiği mücadeleyi vermek zorunda kalmamıştı.

Şu anda Türkiye’nin Suriye’de giriştiği işler, eğer derhal durmazsa, Türkiye tarihinin en büyük siyasi ve sosyal yıkımına yol açacak ve aslında bu yıkım Türkiye’yle de sınırlı kalmayacak.

Sultan I. Tayyib, “1 Mart [2003] tezkeresi çıksaydı Türkiye masada olacaktı” deyince aklıma üç masa geldi.