Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nden Pamukkale’ye, Marmara’dan Ege’ye kadar ülkedeki hemen her üniversitede gerçekleşen ‘terörsüz Türkiye’ toplantılarında da aynı mesajların verildiği, amacın ‘silahların devre dışı bırakılması, terörün tasfiyesi’ olduğu vurgulanıyor, başka da bir şey dile gelmiyor.
Elbette yapılan toplantıların adı içeriği de belirliyor. ‘Terörsüz Türkiye’ adıyla toplantılar gerçekleştirip içeriğinde başka tartışmalar yapmak mümkün değil. Fakat başta Kürtler olmak üzere demokratik kamuoyunun da günübirlik olarak sürece dair kaygı belirttikleri, itirazda bulundukları görülüyor. Yüz yıllık mesele sadece silahların devre dışı kalmasıyla çözüme kavuşmaz, deniliyor.
AKP-iktidar sorunu silahlı güçlerin devre dışı kalması olarak görüp bu çerçevede tartıştıkça, geniş toplumsal kesimler, sorunun özgürlük ve demokrasi sorunu olduğunu dile getiriyor, tartışmaların yönünü buraya çekmek istiyorlar.
Evet! AKP’nin, en genel anlamıyla iktidarın söylemlerine bakılırsa, gündemlerinde ülkenin demokratikleşmesi yok. Buna bağlı olarak Kürt sorunu yok. Farklı etnik ve inanç kesimlerinin yaşadıkları mağduriyetler yok. Ayrımcılığa tabi tutulan kadın diye bir gündemleri yok.
Varsa yoksa silahlar ne olacak, nasıl devre dışı kalacak çerçevesinde dönüp dolaşan bir tartışma, dayatma söz konusu.
Haliyle şunu söylemek mümkün; AKP-iktidar sürecin adını yanlış koyduğu gibi, bu yolda ısrarlı bir yürüyüşün de sahibi. Yapılan toplantılar, bu toplantılarda konuşulanlar bunu gösteriyor. Fakat ne süreç ‘terörsüz Türkiye’ süreci oluyor ne de çözüme buradan varmak imkan dahilinde.
Sorun Kürt sorunudur, Kürdün hak ve hukuk sorunudur. Ülkenin demokratikleşme sorunudur. Dolayısıyla çözümü de burada aramak gerekmektedir.
