Yıllık enflasyon artık yüzde 29,73’tür. Yüzde 30’un altına inilmiştir.
Artık bu oranın açıklandığı 5 Ekim bir şekilde bayram ilan edilmelidir. Artık adına “Enflasyonun Belini Kırma Bayramı” mı denir, “Enflasyonun Başını Ezme Bayramı” mı, bilemem; ama bir ad bulunmalı ve yüzde 30’un altına inilmesi bir şekilde kutlanmalıdır.
Öyle ya, Türkiye neredeyse beş yıldır bu oranı bekliyor. Hele hele geçen yılın şubatında yüzde 40’ın altına inildikten sonra 30’lara takılıp kalınmış. Bir türlü yüzde 30’lar aşağı yönde kırılamıyordu. İşte şimdi o da oldu.
Yüzde 29,73’ün önemi ne? Hiç! Yüzde 29,73’ün, psikolojik bir eşik olarak gösterilmeye çalışılan yüzde 30’un aşağı yönlü kırılması dışında hiçbir önemi yok.
Türkiye, yüzde 30’un altında enflasyonu 57 ay sonra yaşadı.
Kasım 2021’de 100 olan fiyat düzeyi, TÜİK’in hesaplamasına göre Eylül 2026’da 722,23’e çıktı.
Tabii ki bu ortalama artışı gösteriyor. Kimi mal ve hizmetlerde fiyat artışı çok daha yüksek.
Örneğin, kiradaki artış tam yüzde 1249,08.
Örneğin, yükseköğretim giderlerindeki artış tam yüzde 1786,39.
Örneğin, okul servislerindeki artış tam yüzde 959,46.
Son 58 ayda fiyatlar yüzde 622 arttı.
Bu oranda fiyat artışının daha önce kaç ayda gerçekleştiğine bakmak istesek, sağlıklı bir şekilde bakamıyoruz.
Niye mi, çünkü endeks yetmiyor! Evet mevcut endeks yetmiyor.
