Yarının babaları, anneleri nasıl hareket edecek, aile nasıl bir biçim alacak, çocuklarımızın yeni dünyadan aldıkları ile bizim önemsediğimiz değerler nasıl buluşacak?
Bunlar sözleşme ya da kanundan öte bir şeydir. Üstelik mesele sadece babalar – anneler – oğullar – kızlar meselesinden ibaret değildir. Gayrı meşru ilişkilerin hayasızca ekranlara taşındığı tükenmişlik görüntüleri ne olacak?
“Derin sancı”nın bütün boyutları ile ele alındığı, platformlara ihtiyaç var. Olay, muhalefetin sadece iktidarı sorumlu tutacağı bir olay da değildir. Ya da iktidarın işe, sadece oy hesabı ile bakacağı bir olay değildir. Ya da muhafazakar camianın işi “sözleşme karşıtlığı”na indirgiyor ve “kadına şiddeti önemsemiyor” gibi görünmesiyle çözülecek cinsten değildir. Daha büyük, daha derin, ve toplumun her kesimine yönelik daha sarsıcı bir sancıdan söz ediyoruz.
Peki ortak bir çaba ümidi var mı?
Bu sadece soru olarak kalsın. Çünkü cevabını vermeye cesaret edemiyorum.
