Muhalefetin çalışmalarına yönelik tüm engellemelerine; medyayı tekelde toplamasına, propaganda yasaklarına vb. gerekçeli kapatmalara ve üzerine eklenen baskılara rağmen iktidar bloku destek kaybını önleyemiyor.
Ama bir de muhalefet boşluğu var.
Parlamenter burjuva muhalefet güç toplamıyor; çünkü bir umut oluşturmuş değil.
İktidara güvenmeyip ondan uzaklaşanlar güvenip muhalefete yakınlaşmıyor.
Öncelikle, yalnızca laf üretmekle yetiniyor muhalefet.
İktidarla laf yarışının ötesine adım atmıyor.
Ve herkes ‘Lafla peynir gemisinin yürümeyeceğini’ biliyor.
İkinci olarak, eskiden Türkiye’de pek yaygın olan ‘Aman provokasyon olur’ ön yargısı yine zirve yapıyor.
Lafın ötesine geçmemenin temel bir gerekçesi bu.
