Aklımıza yeni bir kurtarıcı beklemekten başka bir seçenek gelmemesini hızla benimsiyoruz.
Bir mafya babasının bile kurtarıcı olabileceğine ikna olasımız var.
Bildiklerimizden ve anlamadıklarımızdan oluşan şu hayatta…
Şu anda o mafya babasının kim olduğunu biliyoruz.
İtham ettiği insanların kim olduğunu biliyoruz.
İfşa ettiği suçların ne olduğunu biliyoruz.
Ve bu olan bitenden bir anlam çıkarmanın peşine yine düşmüyoruz.
Başımıza gelen her şeyi kader zannetmemiz ve katlanarak her şeyin üstesinden gelinebileceğine ikna olma kültürümüz sayesinde…
Hiç bilmememiz gereken şeyleri bize bildiren karanlık niyetler…
Bunlardan da bir anlam çıkaramayacağımıza güvenmekteler.
O yüzden yeraltında yapmaları gereken bir savaşı şu anda gökyüzünde yapıyorlar.
Ve birbirlerini deşifre ederken aslında birbirlerini yemiyorlar… ülkeyi yiyorlar.
Birbirlerini bitirmiyorlar… bizi bitiriyorlar.
