PYD ile PKK, evet, iç içeler. PKK’de savaşan birçok militan şu an YPG saflarında çatışıyor. Rojava’da bir evladını PKK saflarında ve bir diğerini YPG saflarında savaşırken kaybeden ve bununla gurur duyan Kürt analarına rastladım. Her iki grubun manevi lideri de Abdullah Öcalan.
Ancak varılan noktada Öcalan Rojava’yı Türkiye’deki barış sürecine ve iktidarın siyasi hesaplarının gerisinde tutamaz. Rojava barış sürecinin ayrılmaz bir parçası hâline geldi.
“PKK ile PYD aynı, ikisi de terör örgütü” ısrarı Türkiye’nin ve Abdullah Öcalan’ın manevra alanını daraltmaktan başka bir işe yaramayacaktır. Üstelik “Peşmerge’nin gitmesini biz istedik” diyen Erdoğan Peşmerge’nin Kobani’de armut toplamaya gideceğini düşünmüyordu herhalde. “Terör örgütü” YPG’ye silahlı yardım için gideceğini biliyordu. Madem öyle, olaylara bir aydır seyirci kalan Türkiye’nin ABD’ye itiraz etme hakkı var mı? Koridor daha önce açılsaydı ABD de havadan silah atmak zorunda kalmazdı. Çünkü her geçen gün Kobani’deki durum daha kritikleşiyordu. Peşmerge geçişini bekleyene kadar belki de düşerdi. Zaten tehlike henüz aşılmış değil.
Bundan sonra ABD ile zıtlaşmaktan, PYD’ye saydırmaktansa Türkiye başta Ceylanpınar/ Serekaniye olmak üzere PYD’nin kontrolündeki diğer sınır kapılarını derhal açmalıdır. Iraklı Kürtlerle olduğu gibi Suriyeli Kürtlerle de müttefikliğin temellerini atmalıdır. Tüm medeni dünya gibi IŞİD’in karşısında net tavır almalıdır.
